خاطراتم پر از روزهای بدون توست ،

نه بی حضور تو .

لای هر برگ دفترم برگ گلی ست .

نمی دانم وقتی به پشت در برسی کجایم ،

اما بیا ...

می خواهم دلم را برای همیشه ،

پشت دری جا بگذارم که روزی از آن خواهی گذشت .

شاید تا هفته و هفته های دیگر نباشم .

اگر رفتم و روز آمدنت را ندیدم ،

از در که گذشتی نگاه کن ،

اینها همه به خاطر آمدن توست .

آن گوشه گلدان های یاس ،

پر از گلهای سپید که به استقبال تو برخاسته اند .

شاعر ؟ نه ، شاعر نشدم ...

آن طرف دسته های گل نرگس که عطرشان ،

روزهای بی تو  ، همدم و مونس تنهائیم بود .

شاعر ؟ نه ، شاعر نشدم ...

قبل از رفتن به اشک و آه ، زمین را آب و جارو میکنم .

اگر بروم ، به انتظار می روم ،

اگر آمدی و نبودم ،

از روی طاقچه تمام نامه های دلتنگیم را بردار و بخوان .

این است شرح غربت من ،

دلی امیدوار اما تنگ و تنگ ...

کدامین جاده ؟

کدامین جاده امشب می گذارد سر به پای تو ؟