قسمت این بود که من با تو معاصر باشم
تا در این قصه‌ی پر حادثه حاضر باشم
حکم پیشانی‌ام این بود که تو گم شوی و
من به دنبال تو یک عمر مسافر باشم
تو پری باشی و تا آنسوی دریا بروی
من به سودای تو یک مرغ مهاجر باشم
قسمت این بود ، چرا از تو شکایت بکنم؟!
یا در این قصه به دنبال مقصر باشم؟
شاید اینگونه خدا خواست مرا زجر دهد
تا برازنده‌ی اسم خوش شاعر باشم
شاید ابلیس تو را شیطنت آموخت که من
در پس پرده‌ی ایمان به تو کافر باشم
دردم این است که باید پس از این قسمت‌ها
سال‌ها منتظر قسمت آخر باشم

غلامرضا طريقي

دلم برایت تنگ شده است !

می خواهم آنقدر اشک بریزم ،

تا غبار فاصله ، از قلبم تمیز شود ،

ولی می ترسم ...

" تهران " ، " ونیز " شود !!!

 میلاد تهرانی

بی تو ،

نه شمارش ستاره ها تسکینم ...

چرا صدایم کردی ؟

چرا ؟

گفتم اي ساده دل ساده فراموشش كن

تا كجا چشم بدين جاده  ، فراموشش كن

دست بردار ازو  ، خاطره بازي كافيست

فرض كن گل نفرستاد ، فراموشش كن

مردمان نگهش قله نشينند هنوز

دل كه در دره نيفتاد فراموشش كن

گفتم اين تكه غزل را بفرستم نزدش

دل ولي گفت نشو ساده  ، فراموشش كن

خداحافظ ! خداحافظ !  سلام ای خوب دیروزم
بدون من تا ته دنیا به آتیش تو می سوزم
خداحافظ ! خداحافظ !  همیشه همدم و همراه
دلیل بغض بی وقفه ، دلیل هق هق گهگاه
خداحافظ ! خداحافظ !  عزیز خسته از تکرار
نگو تقدیر ما این بود ، ‌محاله بعد از این دیدار

خداحافظ ! خداحافظ !  سیه پوش سراپا نور
شروع ناب هر شعری ، تو ای نزدیک دورادور
خداحافظ غزلساز طناب و شاخه و رؤیا
صدای ناب روئیدن ، غریق عاشق دریا
خداحافظ ! خداحافظ !  گل اردیبهشت من
پر از نام زلال توست ،‌ کتاب سرنوشت من

ای گل باران نویس این کویر بی بهار
ای چراغ روشن شب گریه های انتظار
آخرین برگ تمام قصه های ناتمام
ای غزال پر غرور دشت سبز بی حصار

خداحافظ ! خداحافظ !  دلیل تازه بودن ها
خداحافظ ! خداحافظ !  تمنای سرودن ها
خداحافظ ! خداحافظ !  سفر خوش ! راه رؤیا باز
پس از تو قحطی لبخند ، پس از تو حسرت پرواز
خداحافظ...■

یغما گلروئی